Afscheid 

Na vier seizoenen neem ik afscheid van v.v. Eenrum. 
Een mooie periode met hoogte- en dieptepunten, maar vooral een periode waar ik altijd met plezier op terug zal kijken.

Bij deze een korte terugblik op de afgelopen vier seizoenen.

In het eerste seizoen direct een teamprestatie van formaat, want voor het eerst deze eeuw is Eenrum weer gepromoveerd naar de 4e Klasse. Een prima seizoen werd beëindigd met een 2e plek achter kampioen Engelbert en tijdens de hier uit volgende promotiewedstrijden, die winnend werden afgesloten tegen Farmsum en SPW, werd de promotie afgedwongen.

In het seizoen na de promotie was ons doel om ons zo snel mogelijk veilig te spelen. Ruim voor het einde van de competitie lukte dit en doordat we hierdoor alleen nog maar voor de spreekwoordelijke eer speelden bloedde het seizoen op het einde (helaas) een beetje dood. Toch waren er hoogtepunten tijdens het seizoen. Bij koploper ASVB speelden we denk ik de beste wedstrijd onder mijn hoede en boekten een prima 0-1 overwinning tegen de huidige nummer 3 van de 3e Klasse. Ook het bezoek van de bekerfinale (nogmaals dank Tjidsger!) met bijna het gehele team beschouw ik als één van de hoogtepunten van het seizoen.

Zoals je vaker ziet is het tweede jaar na een promotie de moeilijkste. Veel blessures, weinig scorend vermogen en te weinig winstpartijen (maar liefst 10x gelijk!) resulteerden in rechtstreekse degradatie naar 5e Klasse. Toch werd er een aantal keren getoond dat we het niveau zeker aan konden. Zo werd er twee keer gelijk gespeeld tegen de uiteindelijke nummer 2, HFC’15 en ook kampioen SVZ kwam met “angst en beven” naar Eenrum en boekte slechts een nipte 0-1 overwinning.

Het afgelopen seizoen, na het vertrek van een enkele spelers, werd er zonder doelstelling aan het seizoen begonnen. Vanaf de start van de competitie zaten we echter bij de top en tot de laatste dag was zelfs het kampioenschap nog mogelijk. Door zelf met ruime cijfers bij VVK te verliezen stonden we echter met lege handen. Naast kampioen Blauw Geel zijn uiteindelijk ook nummer 2 Bedum, nummer 3 VVK en nummer 5(!) Harkstede gepromoveerd. En nummer 4 Eenrum……géén nacompetitie………..géén promotie!

Geen ramp, maar was persoonlijk wel het afscheid waarop ik had gehoopt.

Toch zijn de heroïsche uitwedstrijd bij en de afgetekende overwinning thuis tegen Kloosterburen ook absoluut hoogtepunten te noemen.

Tot slot wil ik iedereen en enkele personen in het bijzonder danken voor de fijne tijd bij Eenrum.

Ik begin met “onze” voorzitter Jannes de Vries, want sinds zijn intrede waait er een frisse wind door de vereniging. Bedankt voor de onvoorwaardelijke steun en ik hoop dat jij je nog lang blijft inzetten voor de v.v. Eenrum.

Ook bedank ik “de harde kern” voor de trouwe steun en Sandra Nubé in het bijzonder door er altijd zowel voor als achter de schermen voor ons te zijn.

Dick(y) Hoekzema wat heb jij vaak een bakje koffie, aquarius of biertje voor me klaar gezet. Of er nu 2, 20 of 200 man in de kantine zitten Dick is paraat. Geweldig!

Wim Harsema, in weer en wind met de vlag langs de lijn, bedankt voor je inzet en wijze woorden!

Uiteraard ook alle “geweldige gasten” die ik heb mogen trainen.

Tot slot bedank ik Tjidsger Veenstra, onze teammanager, die naast het filmen/monteren van de geweldige filmpjes op zijn geheel eigen manier alles rondom Eenrum 1 op een fantastische wijze heeft geregeld!

Iedereen bedankt voor de geweldige tijd !!!

Tot ziens,

Ronald